Op maandag 27 maart 2017 wordt de zogenaamde raadsconferentie Kadernota 2018 gehouden. Tijdens deze conferentie bespreekt het college van burgemeester en wethouders de beleidsinhoudelijke kaders voor 2018 met de gemeenteraad. Ten behoeve van deze discussie is de Participatieraad gevraagd haar visie te geven op het sociale beleid van de gemeente Montfoort.

De gemeente Montfoort is verantwoordelijk voor alle lichtere vormen van zorg en ondersteuning (Wet maatschappelijke ondersteuning – Wmo 2015) én voor vrijwel alle vormen van jeugdhulp (Jeugdwet). Als u behoefte heeft aan deze vormen van zorg, dan inventariseert het Sociaal Team (WMO) of het Jeugdteam van de gemeente uw wensen en behoeften tijdens een gesprek bij u thuis. In het jargon heet dit het keukentafelgesprek. Het is voor u van belang om dit keukentafelgesprek goed voor te bereiden of u te laten bijstaan door een onafhankelijke clientondersteuner.

Gerrit van der Meer, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad, schrijft elke maand een column waarin hij reflecteert op actuele gebeurtenissen. Deze keer gaat de column over Prinsjesdag. Eigenlijk vooral de invulling van de participatiesamenleving. Wie doet er wel mee en wie niet?

Ouders van zorgleerlingen krijgen hun kind moeizaam op een reguliere school. Scholen zeggen niet de juiste deskundigheid of geen geld te hebben. En daardoor zitten zorgkinderen thuis.

Uit berichten in de pers blijkt dat ouders en leraren niet te spreken zijn over passend onderwijs. Twee jaar geleden is de wet ingevoerd die ervoor moet zorgen dat meer kinderen die zorg en begeleiding nodig hebben op gewone scholen terechtkomen. Echter, leraren klagen over een gebrek aan tijd om deze leerlingen genoeg aandacht te geven, ouders voelen zich met de rug tegen de muur gezet. Dit blijkt uit onderzoek van de Nederlandse Stichting voor het Gehandicapte Kind (NSGK).

Steeds meer mensen raken in de schulden. Schuldhulpverlening biedt weinig soelaas. Een grote groep mensen kent de weg niet, weet niet hoe zij uit de schulden kunnen blijven omdat ze niet zelfredzaam zijn en onvoldoende ondersteuning krijgen. De Landelijke Clientenraad (LCR) signaleert dat er te weinig bekend is over hoeveel mensen het gaat en wat er met de mensen gebeurt die niet in aanmerking komen voor schuldhulp. Daarnaast moet er kritisch gekeken worden naar het traject tot toelating tot schuldhulpverlening, dat vaak te lang duurt of voor veel mensen onduidelijk is.